قالب وردپرس قالب وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس قالب وردپرس قالب وردپرس
حساسیت ارتباطی یا آلرژی تلگرامی؟

حساسیت ارتباطی یا آلرژی تلگرامی؟

پستچی نیوز / ورود روزنامه و تلگراف در دوره قاجار، پیدایش رادیو در دوره ی پهلوی اول و پس از آن پیدایش تلفن، تلویزیون و امروز هم شکل گیری شبکه های ارتباطات مجازی و اجتماعی پیام رسان های موبایلی مانند تلگرام در نوعی فرآیند تاریخی ۱۵۰ ساله، کلیت زندگی روزمره، اقتصاد، سیاست، خانواده، دین، هنر و زیبایی شناسی و تمامیت جامعه ایرانی را دستخوش نوعی انقلاب فرهنگی و ارتباطی کرده است. به طوریکه در نتیجه نوعی انباشت تاریخی ارتباطی شدن در جامعه ما، اکنون انسان ایرانی قادر نیست ارتباطی غنی و گسترده زندگی خود را سامان دهد، در تمام دوره ی ۱۵۰ ساله اخیر، ما همیشه با این چالش ارتباطی روبه رو بوده ایم که ظهور هر یک از فنآوری های ارتباطی به نوعی چالش ها و مواجهات اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی و ارزشی را برای جامعه ما شکل می داده است.

ارتباطات شتاب زندگی و زمان را تسریع و تجربه ما از زندگی و زمان را صورت بندی کرده است. مواجهه های ما برای کنترل فنآوری های ارتباطی، اگر چه در لحظه های تاریخی خشونت بار نیز بوده است. اما در نهایت هیچ کدام به سرانجامی نرسید. از تلگراف تا تلگرام ما مسیر پر شتابی را برای ارتباطی شدن جامعه ایران طی کردیم. اکنون یکی از لحظه های داغ و پر شتاب ارتباطی است که جامعه ایران در حال تجربه کردن آن است و از تمام لحظات ۱۵۰ ساله گذشته آن شتابناک تر و حتی خشونت بارتر است. تلاش سیاسی برای کاستن از این شتاب و کنترل فنآوری های ارتبای در بستر تاریخی معاصر ما، همواره نوعی اعمال خشونت علیه جامعه تلقی شده است. انسان ایرانی امروز در فرآیند تاریخی ۱۵۰ ساله بیشتر از آن خود را با شتاب ارتباطی آمیخته و آموخته کرده است که بتوان حتی برای لحظه ای او را از ارتباطات گسست یا بتوان از شتاب ارتباطی او کاست. ممکن است این شتاب ارتباطی نوعی سراشیبی و سقوط یا حتی نابودی باشد. برای انسان ایران ارتباط شده ی امروز دیگر مبداء و مقصد این ارتباط چندان مهم نیست، بلکه نفس ارتباطی بودن، گویی تجربه اجتناب ناپذیری برای ما شده است. اینکه می بینیم از میان انبوه اتفاقات، خبرها، تلخی ها و سایر مسائلی که درجامعه است، خبرهای مربوط به ارتباطات و تلگرام همیشه به داغ ترین خبرها تبدیل شده،به گمان این قلم نشانه ای از واقعیت انسان ارتباطی شده ی ایران معاصر است. این انسان قادر نیست بدون زیست ارتباطی خود، لحظه ای از زندگی را برای خود فهم پذیر کند. اقتصاد، سیاست، فرهنگ، زیبایی شناسی، دین، تاریخ، ارزش ها و همه ی چیزهای دیگر برای ما اکنون در ارتباطات تعریف می شود. کنترل ارتباطات یا تلاش برای گسیختن آن به معنای قطع نخاع و ستون فقرات انسان ایرانی امروز است. انسان ایرانی امروز ممکن است بتواند با بی پولی یا فقر و یا اشکال گوناگون خشونت ها ؟؟ نابرابری ها و تبعیض ها و آسیب های ویرانگر زیست کند مانند گذشته، اما زیستن در فضایی که ارتباطاتش محدود یا گسسته باشد برای او ناممکن  یا غیر قابل تحمل است.

واکنش گروه های مختلف مردم از تحصیل کردگان دانشگاهی تا روزنامه نگاران  وسیاستمداران و یا حتی عامه مردم به خبرهای ارتباطی به ویژه خبرهایی که از فیلترینگ و کنترل صحبت می کنند، نشان دهنده ی آن است که ما به نوعی حساسیت ارتباطی یا آلرژی تلگرامی دچار شده ایم. این قلم معتقد است که تصمیم سازان و تصمیم گیران جامعه باید این حساسیت را به خوبی بشناسند و برای آن سیاستگذاری های فرهنگی منطقی و عالمانه در نظر بگیرند، باید این آلرژی و حساسیت را فهمید و آن را به رسمیت شناخت در غیر این صورت ضربه روانی و شوک ویرانگری به انسان امروز ایرانی وارد خواهد شد. ضربه ای که انسان امروز ایرانی احساس می کند نوعی خشونت نمادین علیه او اعمال شده است.

آلرژی تلگرامی به این معناست که ما برای زیست پذیر کردن موقعیت کنونی خود با اشکال گوناگون ارتباط رسانه ای، موبایلی، مطبوعاتی یا ارتباطی از اینستاگرام، فیس بوک و شبکه های موبایلی برگزار می کنیم، به نوعی به درمان یا تسکنی بخشیدن موقت بحران ها یا نواقص و کمبودهایی می پردازیم که فعلا چاره ای برای آنها جز زیستن در فضای ارتباطی نیافته ایم. قطع کردن ارتباط جامعه از فضای تلگرام یا فضاهای ارتباطی مانند آن به معنای قطع کرده دارو یا غذایی است که ما به کمک آن تعادل روحی، روانی و عقلانی خود را به طور موقت حفظ می کردیم. باید عالمانه تر و عاقلانه تر با این موضوع برخورد کرد تا جامعه دچار بحرانهای مختلف نشود.

ارسال پاسخ