اختصاصی پستچینیوز / انوشیروان مباشر امینی؛ بهمن صالحنیا، نامی فراتر از یک مربی برای فوتبال گیلان و باشگاه ملوان بود. او پدر معنوی تیمی بود که با موجهای دریا قد کشید و با عشق مردم انزلی جان گرفت. مردی که نفسش با فوتبال بندر گره خورده بود و عمرش را بیوقفه در راه اعتلای ملوان صرف کرد.
او نهفقط یک مربی که معمار نسلهایی از فوتبالیستهای گیلانی بود. از دهه پنجاه تا امروز، هیچکس را نمیتوان یافت که با فوتبال ملوان خاطرهای داشته باشد و نام بهمن صالحنیا برایش تداعیگر شور، تعصب و ایستادگی نباشد. حضورش کنار زمین، صدایش، اقتدارش و مهمتر از همه، وفاداریاش به ملوان، بخشی از شناسنامه این باشگاه شده بود.
صالحنیا در سالهایی که امکانات نبود، نگاهها محدود بود و مسیرها هموار نبودند، با تلاش و غیرت، ملوان را به نامی قابل احترام در فوتبال ایران تبدیل کرد. او تنها برای بردن نمیجنگید، بلکه برای ساختن، برای ماندن و برای امید جنگید.
اکنون، در سوگ رفتن او، فوتبال گیلان عزادار است. مردی از میان ما رفت که ستون افتخار فوتبال شمال کشور بود. اما یقین داریم که نام و یادش، تا همیشه بر تارک تاریخ ورزش این سرزمین خواهد درخشید.
خداحافظ ناخدای سفیدپوشان بندر؛
اما مطمئن باش: تو جاودانهای! نامت بر تارک تاریخ فوتبال شمال میدرخشد، خاطراتت در کوچهپسکوچههای رشت و انزلی زمزمه میشود، و عشقت تا همیشه در دلهای ما جاریست …
