اختصاصی پستچی نیوز- نان، سالهاست که ستون سفرهی ایرانیها شده است؛ قوت غالبی که با همه ی بی کیفیتی این روزهایش، اگر نباشد شاید خیلی ها مجبور بشوند که گرسنه بمانند.
و حالا در این روزهای سخت، نان هم دارد از سفرهها پر میکشد؛ نه از سر بینیازی، که از سر گرانی.
نان دیگر این روزها فقط یاد آور آرد و آب و خمیرمایه و البته “جوش شیرین”نیست، برای خیلی ها بوی سختی میدهد. بوی صف های طولانی، بوی گرانی بیپایانی که هر دم از راه می رسد، بوی بغض نانواهایی که باید یا نان را با همه ی سختی های آرد های بی کیفت گران بفروشند یا درِ نانواییشان را تخته کنند. نان شده دغدغه. نه فقط برای فقرا، که برای طبقهی متوسط، برای بازنشسته ها، برای معلم ها، برای کارمندان و حتی برای همانهایی که تا دیروز نگران گرانی گوشت و برنج و لبنیات و حبوبات بودند!
افزایش قیمت نان، فقط عددی پشت شیشه ی نانوایی ها نیست. گرانی نان یعنی کمتر شدن آن در سفرهی کارگر، یعنی حذف لقمهی سادهی مدرسه از کیف کودک، یعنی دلنگرانی مادرها، یعنی صف های طولانی کشیدن برای نانی که شاید کمی ارزان تر اما بی کیفیت تر است و همه ی این ها یعنی آسیب به کرامت انسان.
نان فقط نان نیست.نماد عدالت است. و وقتی عدالت گم شود، نان هم از دهان مردم دور میشود.
