بازگشت آزادگان؛ روایت طلوع دوباره ی وطن

اختصاصی پستچی نیوز 

 به یاد و نام همه آزادگان سرافراز

در تقویم این سرزمین، روزی هست که هیچ‌گاه غبار فراموشی بر آن نمی‌نشیند؛ روزی که میهن، فرزندان در بند اما سربلند خود را دوباره در آغوش گرفت. بازگشت آزادگان، تنها یک حادثه تقویمی نبود؛ روایت تولدی دوباره برای ملتی بود که رنج‌های هشت سال جنگ را در جان خویش حمل می‌کرد.

آن روز، در خیابان‌ها عطر اشک و لبخند در هم آمیخت. مادرانی که سال‌ها چشم به راه نشسته بودند، دوباره قامت خمیده‌شان را در آغوش فرزند استوار کردند. پدرانی که سکوت‌شان سنگین‌تر از هر فریاد بود، اشک را با غرور درآمیختند. و کودکی که با بغضی فروخورده، پدر را نه در قاب عکس، که در آغوش خویش یافت.

آزادگان، با زخم هایی به جا مانده از زنجیر بر دست و پاهاشان، اما با دل‌هایی روشن‌تر از آفتاب، برگشتند تا یادمان بیاورند که اسارت، به زنجیر تن محدود می‌شود و آزادی، در اندیشه و ایمان ریشه دارد. آنان سال‌های تلخ و سنگین قفس را تاب آوردند تا پرچم وطن عزیزمان در اهتزاز بماند.

امروز، سالگرد آن بازگشت پرافتخار است؛ روزی که تاریخ ایران با زر نوشت: «بازگشت آزادگان، بازگشت عزت و شکوه».
در این روز، سر تعظیم فرود می‌آوریم در برابر صبوری بی‌بدیل آنان، و در برابر مادران و همسرانی که سال‌های سال، قامت امید را در نبودشان افراشته نگاه داشتند.

باشد که نسل امروز و فردا بداند: آزادی و آرامشی که در آن نفس می‌کشیم، وامدار گام‌های استواری است که روزی از جبهه‌ها تا اردوگاه‌های دشمن امتداد یافت و سرانجام در آغوش وطن آرام گرفت.