وقتی در سرزمینی منابع ثروت و خیرات اجتماعی مثل برخورداری ازشغل ، آموزش و پرورش و بهداشت و رفاه ، شهرت و امکانات ... به عدالت تقسیم نشود و فاصله ی بین مردم و مسئولین و فرزندان شان آن قدر زیاد و چشمگیر باشد و هر روز اخبار جدیدی از هدررفتن سرمایه ملی و بیت المال توسط عده ای خاص به گوش می رسد بدون این که برای صاحبان آن ها اتفاقات خاصی بیافتد و تازه بعد از لو رفتن همه چیز و به کشیده شدن به جاهایی که باید جوابگو باشند طلبکارانه هم برخورد می کنند باید دیر یا زود منتظر چنین اتفاقاتی می بودیم