شهرداری که همش تحت فشار از طرف ۱۱ نفراعضای شورا برای جلب رضایت شان باشد چگونه دیگر می تواند مستقل و همه ی انرژی اش را صرف پروژه های عمرانی شهر کند و شهر را از فلاکتی که سال هاست دامانش را گرفته نجات دهد!؟
با تمام شدن رویاهایم خیابان هم تمام می شود و حالا من در بن بست کوچه ای جلوی آپارتمانی ایستاده ام که انگار نمیشناسمش !
نمی دانم خودم را گم کرده ام یا رشت را !