همه کوچه‌ها را گشته‌ام ایستگاه‌ها، فرودگاه‌ها، پارک‌ها کافه‌های شلوغ پاتوق‌های کوچک خیابان‌ها و میدان‌ها حالا من به آسمان هم نگاه نمی‌کنم زیرا در آنجا هم نیستی آب شده‌ای در چشم هام یک قطره پاک خانه را هم گشته‌ام بانوی من! می‌شود کمد لباس را باز کنم تو آنجا باشی و بخندی باز؟ می‌شود؟

او درد را به‌قدری تأثیرگذار به مخاطب نشان می‌دهد که حتی چند روز بعد از اتمام کتاب می‌توان غمِ ناشی از روایت او در این کتاب را حس کرد. این همان چیزی است که هنر نویسندگی عباس معروفی را نشان می‌دهد.